wizualizacja
Kamerę wirtualną charakteryzują następujące parametry: położenie, dostosowanie w środku jakim jest skierowana zaś ogniskowa – mają one swoje odbicie wewnątrz matematycznym modelu kamery. Obrazy trójwymiarowe są tworzone głównie w technice rastrowej, wektorowo przedstawia się jeżeli w ogóle obrysy, szkice itp. Głównym problemem w środku obu przypadkach jest asygnowanie powierzchni widocznych, otóż dobór tych obiektów (lub ich części), które są widoczne do wnętrza danym rzucie. Robi się to np. za pomocą bufora Z, sortowania względem głębokości, śledzenia promieni. Ponadto z reguły obserwujemy nieznaczny część sceny, więc dodatkowo kłótnia przypuszczalnie zawierać według wielkiej wizualizacja liczby obiektów (sięgającej co więcej setek milionów), więc tak samo jak ważne jest określenie, które obiekty mogą być widoczne, ażeby przetwarzać wyłącznie te dane, które owszem są potrzebne. Zobacz: wydobycie niewidocznych powierzchni. Realizm [edytuj] Odbicie a zawał światła, miękkie cienie Rozpraszanie światła pod powierzchnią obiektu (ang. subsurface scattering) Realizm obrazów generowanych za pomocą maszyna matematyczna jest wewnątrz większości zastosowań ogromnie aktualny. Aby go trwać modeluje się oświetlenie: definiuje światła, powierzchniom obiektów trójwymiarowych nadaje kolor i fakturę, określa cienie rzucane za pomocą obiekty, odbicia zwierciadlane, załamanie i rozpraszanie światła itd., itp. Metody, które pozwalają na niezmiernie dokładne wizerunek scen trójwymiarowych są również bardzo kosztowne obliczeniowo.
Adres www: http://pro-fx.pl
